Shloka 11
Āraṇyaka-parva Adhyāya 44 — Arjuna’s Entry into Nandana and Audience with Indra
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेकान् वादित्रगीतार्थगुणांश्व॒ सर्वान् । न शर्म लेभे परवीरहन्ता भ्रातृन् स्मरन् मातरं चैव कुन्तीम्,शत्रुवीरोंका हनन करनेवाले वीर अर्जुनने नृत्य-सम्बन्धी अनेक गुणोंकी शिक्षा पायी। वाद्य और गीत-विषयक सभी गुण सीख लिये। तथापि भाइयों और माता कुन्तीका स्मरण करके उन्हें कभी चैन नहीं पड़ता था
sa śikṣito nṛtyaguṇān anekān vāditragītārthaguṇāṁś ca sarvān | na śarma lebhe paravīrahantā bhrātṝn smaran mātaraṁ caiva kuntīm ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಶತ್ರುವೀರಸಂಹಾರಕನಾದ ಅರ್ಜುನನು ನೃತ್ಯದ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದನು; ವಾದ್ಯ ಹಾಗೂ ಗಾನದ ಎಲ್ಲ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಆದರೂ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ ಅವನಿಗೆ ಶಾಂತಿ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly accomplishments and refined arts do not automatically bring serenity; remembrance of one’s obligations and loved ones can outweigh external success, pointing to the primacy of dharma and familial responsibility over mere skill.
Arjuna has undergone training in dance, instrumental music, and singing, but despite this progress he remains inwardly unsettled because he continually thinks of his brothers and his mother Kuntī.