Shloka 45
Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
क्षणेन क्षीणबाणो<थ संवृत्त: फाल्गुनस्तदा | भीश्वैनमाविशत् तीव्रा तं दृष्टवा शरसंक्षयम्,उस समय एक ही क्षणमें अर्जुनके सारे बाण समाप्त हो चले। उन बाणोंका इस प्रकार विनाश देखकर उनके मनमें बड़ा भय समा गया
kṣaṇena kṣīṇabāṇo ’tha saṃvṛttaḥ phālgunas tadā | bhīśv enam āviśat tīvrā taṃ dṛṣṭvā śarasaṃkṣayam ||
ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಫಾಲ್ಗುಣನು (ಅರ್ಜುನನು) ತನ್ನ ಬಾಣಸಂಪತ್ತು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಹೋಯಿತೆಂದು ಕಂಡನು. ಶರಗಳ ಈ ಅಚಾನಕ್ ಕ್ಷಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನೊಳಗೆ ತೀವ್ರ ಭಯ ಆವರಿಸಿತು.
किरयात उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior’s vulnerability when resources fail: courage is tested not only by enemies but by sudden scarcity. Ethically, it underscores preparedness and steadiness of mind when external supports (like weapons) are depleted.
Arjuna (Phālguna) suddenly runs out of arrows. Realizing the depletion in the midst of confrontation, he is gripped by intense fear at being left without missiles.