Shloka 6
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रता: । क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्क परंतपा:,द्वैतवनमें रहते समय कुन्तीपुत्र राजा युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन तथा माद्रीकुमार नकुल-सहदेव--इन सभी शत्रुसंतापी संयम-नियम-परायण धर्मात्मा पाण्डवोंने एक दिन एक ब्राह्मणके लिये पराक्रम करते हुए महान् क्लेश उठाया, परंतु उसका भावी परिणाम सुखमय ही हुआ
vaiśampāyana uvāca |
brāhmaṇārthe parākrāntā dharmātmāno yatavratāḥ |
kleśam ārcchanta vipulaṃ sukhodarka-paraṃtapāḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಸಿದ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮರು, ವ್ರತನಿಷ್ಠರು, ಶತ್ರುಸಂತಾಪಕರಾದ ಪಾಂಡವರು ಮಹಾ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅದರ ಫಲ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸುಖಕರವಾಗುವುದೆಂದು ವಿಧಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿತ್ತು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma may demand strenuous effort and even suffering when protecting the vulnerable (here, a brāhmaṇa), but righteous action—performed with restraint and fidelity to vows—tends toward a wholesome, happiness-bearing outcome (sukhodarka).
The narrator signals an episode in which the Pāṇḍavas, while living in the forest, undertake a courageous effort on behalf of a brāhmaṇa. They undergo severe hardship in the process, yet the narrator foreshadows that the final result will be auspicious and joyful.