Shloka 2
Adhyāya 290: Kuntī’s Mantra-Parīkṣā and the Appearance of Sūrya (कुन्ती–सूर्यसंवादः)
पुत्रमिन्द्रजितं वीर॑ रावण: प्रत्यभाषत । जहि रामममित्रघ्न सुग्रीवं च सलक्ष्मणम्,मार्कण्डेयजी कहते हैं--युधिष्ठिर! तदनन्तर सेवकोंसहित कुम्भकर्ण, महाधनुर्धर प्रहस्त तथा अत्यन्त तेजस्वी धूम्राक्षको संग्राममें मारा गया सुनकर रावणने अपने वीर पुत्र इन्द्रजित्से कहा--'शत्रुसूदन! तुम राम, लक्ष्मण तथा सुग्रीवका वध करो
putram indrajitaṃ vīra rāvaṇaḥ pratyabhāṣata | jahi rāmam amitraghna sugrīvaṃ ca sa-lakṣmaṇam ||
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ವೀರನಾದ ರಾವಣನು ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಇಂದ್ರಜಿತನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು—“ಅಮಿತ್ರಘ್ನಾ! ಲಕ್ಷ್ಮಣಸಹಿತ ರಾಮನನ್ನೂ, ಸುಗ್ರೀವನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸು.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief and humiliation in war can harden into escalation: Rāvaṇa responds to losses by ordering further killing rather than seeking restraint, illustrating the moral danger of pride-driven leadership.
After hearing of major warriors being slain in battle, Rāvaṇa turns to his son Indrajit and commands him to kill Rāma, Lakṣmaṇa, and Sugrīva.