Shloka 30
सूर्य–कर्णोपदेशः
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Kīrti and the Kuṇḍala
अहं त्विमं जलनिर्धि समारप्स्याम्युपायतः । प्रतिशेष्याम्युपवसन् दर्शयिष्यति मां ततः,“मैं तो किसी उपायसे इस समुद्रकी ही आराधना आरम्भ करूँगा। इसके तटपर अन्न- जल छोड़कर धरना दूँगा। इससे यह अवश्य मुझे दर्शन देगा तथा कोई मार्ग दिखायेगा
ahaṃ tv imaṃ jalanidhiṃ samārapsyāmy upāyataḥ | pratiśeṣyāmy upavasan darśayiṣyati māṃ tataḥ ||
ನಾನು ಯಾವುದೋ ಉಪಾಯದಿಂದ ಈ ಸಮುದ್ರದ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅನ್ನ-ಜಲ ತ್ಯಜಿಸಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ದೃಢವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ, ನಂತರ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
When ordinary effort fails, one may adopt disciplined tapas—fasting, restraint, and unwavering resolve—to seek guidance; the verse emphasizes purposeful austerity directed toward a clear ethical aim (finding a path), not mere self-torment.
Mārkaṇḍeya declares his plan to propitiate the ocean itself: he will undertake a vow of fasting and remain at its shore until the ocean grants him darśana and indicates a route or solution.