Shloka 66
सावित्री-यमसंवादः
Sāvitrī’s Dialogue with Yama and the Restoration of Satyavān
कुम्भकर्णादयश्नेमे नग्ना: पतितमूर्धजा: । गच्छन्ति दक्षिणामाशां रक्तमाल्यानुलेपना:,“उसके साथ ही ये कुम्भकर्ण आदि राक्षस भी मूँड़ मुड़ाये, लाल चन्दन लगाये, लाल फूलोंकी माला पहने, नंगे होकर दक्षिण दिशाकी ओर जा रहे हैं
kumbhakarṇādayaśneme nagnāḥ patitamūrdhajāḥ | gacchanti dakṣiṇām āśāṃ raktamālyānulepanāḥ ||
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಕುಂಭಕರ್ಣ ಮೊದಲಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ನಗ್ನರಾಗಿ, ತಲೆ ಮುಂಡಿಸಿಕೊಂಡವರಾಗಿ, ಕೆಂಪು ಲೇಪನ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಕೆಂಪು ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse uses ritual-visual markers (nakedness, shaven heads, red garlands/unguents, movement to the south) to convey moral consequence: those aligned with destructive, adharmic force are shown as heading toward ruin and death-associated destiny.
Mārkaṇḍeya describes a group of rākṣasas led by Kumbhakarṇa proceeding southward in an inauspicious state—naked and shaven-headed, adorned with red garlands and red smearing—suggesting a portentous march toward doom.