Shloka 28
Draupadī’s Lament and the Question of Kṣatriya Forbearance (द्रौपद्याः शोकप्रलापः क्षमानिर्णयश्च)
अथ चेद् बुद्धिजं कृत्वा ब्रूयुस्ते तदबुद्धिजम् । पापान् स्वल्पे5पि तान् हन्यादपराधे तथानृजून्,परंतु जो जान-बूझकर किये हुए अपराधको भी उसे कर लेनेके बाद अनजानमें किया हुआ बताते हों, उन उद्दण्ड पापियोंको थोड़े-से अपराधके लिये भी अवश्य दण्ड देना चाहिये इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि अर्जुनाभिगमनपर्वणि द्रौपदीवाक्येडष्टाविंशो 5ध्याय: ।। २८ ।। इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपर्वके अन्तर्गत अजुनाभिगमनपर्वमें द्रौपदीवाक्यविषयक अद्वाईसवाँ अध्याय पूरा हुआ
atha ced buddhijaṁ kṛtvā brūyus te tad-abuddhijam | pāpān svalpe ’pi tān hanyād aparādhe tathānṛjūn ||
ಆದರೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೇ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ‘ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ’ ಮಾಡಿದಂತೆ ಹೇಳುವವರು ಇದ್ದರೆ, ಅಂಥ ಉದ್ದಂಡ, ವಕ್ರ ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಗೂ ಖಂಡಿತ ದಂಡಿಸಬೇಕು.
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Deliberate wrongdoing should not be excused by claiming ignorance after the fact; when intent is present and deception follows, justice requires firm punishment even for minor offences, to protect dharma and social order.
In a didactic statement within the Vana Parva context, the speaker argues for strict accountability: people who knowingly commit an offence and then misrepresent it as unintentional are to be treated as unruly sinners deserving punishment.