Shloka 1
Indrajit’s Binding, Restoration by Viśalyā, and Counsel Restraining Rāvaṇa (Āraṇyaka Parva 273)
हि आय ० () हि २ 7 (जयद्रथविमोक्षणपर्व) द्विसप्तत्यधिकद्धिशततमो< ध्याय: भीमद्वारा बंदी होकर जयद्रथका युधिष्ठटिरके सामने उपस्थित होना, उनकी आज्ञासे छूटकर उसका गंगाद्वारमें तप करके भगवान शिवसे वरदान पाना तथा भगवान शिवद्वारा अर्जुनके सहायक 28, श्रीकृष्णकी महिमाका व वैशम्पायन उवाच जयद्रथस्तु सम्प्रेक्ष्य भ्रातरावुद्यतावु भौ । प्राधावत् तूर्णमव्यग्रो जीवितेप्सु: सुदु:खित:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! भीम और अर्जुन दोनों भाइयोंको अपने बधके लिये तुले हुए देख जयद्रथ बहुत दुःखी हुआ और घबराहट छोड़कर प्राण बचानेकी इच्छासे तुरंत तीव्र गतिसे भागने लगा
vaiśampāyana uvāca | jayadrathas tu samprekṣya bhrātarāv udyatāv ubhau | prādhāvat tūrṇam avyagro jīvitepsuḥ suduḥkhitaḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹೋದರರು ತನ್ನ ವಧಕ್ಕೆ ಉದ್ಧತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಜಯದ್ರಥನು ಅತಿದುಗುಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು. ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಆತಂಕವನ್ನು ತೊರೆದು ತಕ್ಷಣವೇ ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಓಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When one’s actions invite rightful retaliation, fear and flight arise naturally; the verse highlights the moral pressure of consequences—wrongdoing does not remain abstract but returns as immediate peril, forcing the wrongdoer into panic-driven self-preservation.
Jayadratha sees Bhīma and Arjuna ready to kill him. Stricken with grief and fear, he stops wavering and runs away quickly, trying to save his life.