Shloka 2
रामस्य सुग्रीवप्रति रोषः — हनूमता सीतादर्शनवृत्तान्तः
Rāma’s Reproach of Sugrīva; Hanūmān’s Report of Seeing Sītā
अतीव रूपेण समन्विता त्वं न चाप्यरण्येषु बिभेषि कि नु । देवी नु यक्षी यदि दानवी वा वराप्सरा दैत्यवराड़ना वा,तुम बड़ी रूपवती हो। क्या इन जंगलोंमें भी तुम्हें डर नहीं लगता है? तुम किसी देवता, यक्ष, दानव अथवा दैत्यकी स्त्री तो नहीं हो या कोई श्रेष्ठ अप्सरा हो?
atīva rūpeṇa samanvitā tvaṁ na cāpy araṇyeṣu bibheṣi ki nu | devī nu yakṣī yadi dānavī vā varāpsarā daityavarāṅganā vā ||
ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ರೂಪಸಂಪನ್ನಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಆದರೂ ಈ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಭಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನೀನು ದೇವಿಯೇ, ಯಕ್ಷಿಣಿಯೇ, ದಾನವಿಯೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಪ್ಸರಸೇ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ದೈತ್ಯವರನ ಅಂಗನೆಯೇ?
कोटिक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary beauty and fearlessness can lead observers to suspect a supernatural identity, reminding readers to be cautious about judging by appearances and to inquire respectfully before forming conclusions.
Koṭika addresses a woman encountered in the forest, marveling at her exceptional beauty and apparent lack of fear, and asks whether she is a goddess, yakṣī, dānavī, an excellent apsaras, or a daitya’s noble woman.