Shloka 146
Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
उदयास्तमनज्ञो हि न हृष्पति न शोचति । “नरश्रेष्ठी कोई भी इस जगत्में ऐसा सुख नहीं पाता, जिसका कभी अन्त न हो। उत्तम बुद्धिसे युक्त ज्ञानवान् पुरुष ही उत्पत्ति, स्थिति और लयके अधिष्ठानरूप परमात्माको जानकर कभी हर्ष और शोक नहीं करता है
udayāstamanajño hi na hṛṣyati na śocati |
ಉದಯಾಸ್ತಮಗಳನ್ನು ಅರಿಯದವನು ಹರ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸುಖವನ್ನು ಯಾರೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಜ್ಞಾನಿ, ಉತ್ಪತ್ತಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯಗಳ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತು ಹರ್ಷಶೋಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly happiness is impermanent; understanding the Supreme Self as the foundation of arising, abiding, and dissolution leads to equanimity beyond elation and grief.
Vaiśampāyana delivers a reflective instruction emphasizing steadiness of mind: the wise, grounded in knowledge of ultimate reality, do not swing between joy and sorrow amid changing circumstances.