Shloka 14
Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
तच्छुत्वा सुहृदश्चैव समन्युरिदमब्रवीत् | न धर्मधनसौख्येन नैश्वर्येण न चाज्ञया,गच्छध्वं नगरं सर्वे पूज्याश्व गुरवो मम । सब सुहृदोंके वचन सुनकर दुर्योधनने उनसे कुपित हो इस प्रकार कहा--'मुझे धर्म, धन, सुख, ऐश्वर्य, शासन और भोग किसीकी भी आवश्यकता नहीं है। तुमलोग मेरे निश्चयमें बाधा न डालो। यहाँसे चले जाओ। आमरण अनशन करनेके सम्बन्धमें मेरी बुद्धिका निश्चय अटल है। तुम सब लोग नगरको जाओ और वहाँ मेरे गुरुजनोंका सदा आदर-सत्कार करो'
tac chrutvā suhṛdaś caiva samanyur idam abravīt | na dharma-dhana-saukhyena naiśvaryeṇa na cājñayā, gacchadhvaṁ nagaraṁ sarve pūjyāś ca guravo mama |
ಸುಹೃದರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೀಗೆಂದನು— “ನನಗೆ ಧರ್ಮವೂ ಬೇಡ, ಧನ-ಸೌಖ್ಯವೂ ಬೇಡ; ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಬೇಡ, ಆಜ್ಞಾ-ಶಾಸನವೂ ಬೇಡ. ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬೇಡಿ. ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪೂಜ್ಯ ಗುರುಜನರು ಹಾಗೂ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸದಾ ಗೌರವಿಸಿ ಸೇವಿಸಿ.”
वैशम्पायन उवाच