Shloka 29
धृतराष्ट्रस्य क्रतु-प्रवर्तनम् तथा पाण्डवानां निमन्त्रण-प्रतिवचनम्
Dhṛtarāṣṭra’s Sacrifice Commences and the Pandavas’ Reply to the Invitation
असिश्रि: पट्टिशै: शूलैर्गदाभिश्न महाबला: । सूतपुत्रं जिघांसन्त: समनन््तात् पर्यवाकिरन्,उन महाबली वीरोंने सूतपुत्र कर्णके वधकी इच्छा रखकर उसके ऊपर चारों ओरसे तलवार, पट्टिश, शूल और गदाओंद्वारा प्रहार आरम्भ किया
asiśriḥ paṭṭiśaiḥ śūlair gadābhiś ca mahābalāḥ | sūtaputraṃ jighāṃsantaḥ samantāt paryavākiran ||
ಆ ಮಹಾಬಲ ಯೋಧರು ಸೂತಪುತ್ರನಾದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಕತ್ತಿಗಳು, ಪಟ್ಟಿಶಗಳು, ಶೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಗದೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆತ ಆರಂಭಿಸಿದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a recurring Mahābhārata concern: in war, intent (jighāṃsā—desire to kill) and method (many attacking one) raise ethical questions about fairness and dharma, even when the setting is a battlefield where violence is expected.
A group of powerful warriors closes in on Karṇa and attacks him from every direction, striking with multiple kinds of weapons—swords, battle-axes, spears, and maces—showing an intense, coordinated attempt to kill him.