Shloka 19
Bhīṣma’s Admonition; Duryodhana’s Rājasūya Aspiration and the Proposal of a Vaiṣṇava-satra
भारत! तदनन्तर दुर्योधनने अपने सहस्रों सेवकोंको आज्ञा दी--'तुमलोग बहुत-से क्रीडामण्डप तैयार करो” ।। ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिण: । चिकीर्षन्तस्तदा55क्रीडाञ्जम्मुर्दतवनं सर:,आज्ञाकारी सेवक दुर्योधनसे “तथास्तु'” कहकर क्रीडाभवन बनानेकी इच्छासे द्वैतवनके सरोवरके निकट गये
vaiśampāyana uvāca | te tathety eva kauravya-muktvā vacana-kāriṇaḥ | cikīrṣantas tadā krīḍān jagmur dvaitavanaṁ saraḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ದುರ್ಯೋಧನನು ತನ್ನ ಸಹಸ್ರ ಸೇವಕರಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು—“ಬಹಳ ಕ್ರೀಡಾಮಂಡಪಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರಿ.” ಅವರು “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಕೌರವನ ವಚನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ವಿನೋದಸಜ್ಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ದ್ವೈತವನದ ಸರೋವರದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದರು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power dynamics of kingship: subordinates quickly execute a ruler’s wishes. Ethically, it invites reflection on how obedience can become complicity when commands serve arrogance or provocation rather than self-restraint and dharma.
Duryodhana’s attendants respond ‘tathāstu’ and go to Dvaitavana’s lake to set up arrangements for games/pleasures—preparing pavilions and amusements as part of the unfolding encounter in the forest setting.