Shloka 13
दुर्योधनस्य हास्तिनपुरप्रवेशः
Duryodhana’s Return toward Hastinapura; Karṇa’s Consolation
प्रीयते तव निर्द्धन्द्धा तेभ्यक्ष॒ु विगतज्वरा । दुःखिता तेन दुःखेन सुखेन सुखिता तथा,“वे किसीके प्रति भेदभाव न रखकर उन सबके प्रति निश्छल स्नेह रखती हैं। वे उन बालकोंके दुःखसे ही दुःखी और उन्हींके सुखसे सुखी होती हैं
vaiśampāyana uvāca | prīyate tava nirdvandvā tebhyaś ca vigatajvarā | duḥkhitā tena duḥkhena sukhena sukhitā tathā ||
ಅವಳು (ಸುಭದ್ರೆ) ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ದ್ವಂದ್ವರಹಿತಳಾಗಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಅಶಾಂತಿರಹಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವರ ದುಃಖದಿಂದ ದುಃಖಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ, ಅವರ ಸುಖದಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಸುಖಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches impartial, non-discriminatory affection (nirdvandvā) and empathetic attunement: a virtuous person shares in others’ sorrow and joy without bias or agitation (vigatajvarā).
Vaiśampāyana describes a woman’s character—her calm, unbiased love and her emotional solidarity with those around her—emphasizing her moral excellence through shared joy and shared suffering.