Shloka 2
चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
जाहस्यमाने सुप्रीते सुखं तत्र निषीदतु: । चिरस्य दृष्ट्वा राजेन्द्र तेडन्योन्यस्य प्रियंवदे,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! जब महात्मा पाण्डव तथा ब्राह्मगणलोग आस- पास बैठकर धर्मचर्चा कर रहे थे, उसी समय द्रौपदी और सत्यभामा भी एक ओर जाकर एक ही साथ सुखपूर्वक बैठीं और अत्यन्त प्रसन्नतापूर्वक परस्पर हास्य-विनोद करने लगीं। राजेन्द्र! दोनोंने एक-दूसरीको बहुत दिनों बाद देखा था, इसलिये परस्पर प्रिय लगनेवाली बातें करती हुई वहाँ सुखपूर्वक बैठी रहीं
vaiśampāyana uvāca | jāhasyamāne suprīte sukhaṃ tatra niṣīdatuḥ | cirasya dṛṣṭvā rājendra te ’nyonyasya priyam-vade ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜೇಂದ್ರ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಿತರೂ ಸಂತುಷ್ಟರೂ ಆಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಪರಸ್ಪರ ಹಾಸ್ಯ-ವಿನೋದಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ಬಹುಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಭೇಟಿಯಾದುದರಿಂದ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಕರವಾದ ಮಧುರ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical value of priyavacana—speaking pleasantly and affectionately—especially when meeting after a long separation, as a means of sustaining harmony and goodwill.
The narrator describes two women who, happy to meet after a long time, sit together comfortably and exchange light, friendly conversation and laughter.