Shloka 813
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
दानवो महिषो नाम प्रगृह् विपुलं गिरिम् इतनेहीमें दैत्योंकी भयंकर सेनासे महाबली दानव “महिष' हाथोंमें एक विशाल पर्वत लिये निकला और देवताओंपर टूट पड़ा
mārkaṇḍeya uvāca | dānavo mahiṣo nāma pragṛhya vipulaṃ girim | itenahīmeṃ daityoṃkī bhayaṅkara senāse mahābalī dānava “mahiṣa” hāthoṃmeṃ eka viśāla parvata liye nikalā aura devatāoṃpara ṭūṭa paṛā |
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರ ಭಯಂಕರ ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ದಾನವ ‘ಮಹಿಷ’ ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಿದ್ದನು.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how brute strength and arrogance, when directed against rightful order (the devas as guardians of ṛta/dharma), becomes a manifestation of adharma; power without restraint turns into destructive aggression.
Mārkaṇḍeya describes a battle episode: the mighty demon Mahiṣa lifts a huge mountain as a weapon and, supported by a terrifying Daitya host, launches an assault on the gods.