Shloka 50
चित्रसेनगन्धर्वैः कौरवसंनिपातः
Citrasena and the Kaurava engagement
षष्ठी यां ब्राह्मणा: प्राहुर्लक्ष्मीमाशां सुखप्रदाम् । सिनीवालीं कुहूं चैव सदवृत्तिमपराजिताम्
ṣaṣṭhī yāṃ brāhmaṇāḥ prāhur lakṣmīm āśāṃ sukhapradām | sinīvālīṃ kuhūṃ caiva sadavṛttim aparājitām ||
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು— ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾವ ಷಷ್ಠೀ ತಿಥಿಯನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಸುಖಪ್ರದವಾದ ‘ಆಶೆ’ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದೇ ತಿಥಿಗೆ ‘ಸಿನೀವಾಲೀ’ ಮತ್ತು ‘ಕುಹೂ’ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳೂ ಇವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದನ್ನು ‘ಸದ್ವೃತ್ತಿ’ ಹಾಗೂ ‘ಅಪರಾಜಿತಾ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse links auspicious time (the sixth lunar day) with inner and outer well-being: prosperity and happiness are not only ‘fortune’ (Lakṣmī) but are also grounded in hope and, crucially, in sadvṛtti—right conduct—suggesting ethical living as a source of lasting auspiciousness.
Mārkaṇḍeya is explaining traditional Brahminical designations and praises for a particular tithi (ṣaṣṭhī), listing its revered names—Lakṣmī/Āśā, Sinīvālī, Kuhū, Sadvṛtti, and Aparājitā—to highlight its auspicious and protective character within the discourse.