Shloka 343
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
अन्नदातृसम: सो<पि कीर््यते नात्र संशय: । यदि कोई रास्तेके थके-माँदे, दुबले-पतले पथिक धूलभरे पैरोंसे भूखे-प्यासे आ जाया और पूछें कि क्या यहाँ कोई भोजन देनेवाला है? उस समय उन्हें जो विद्वान् अन्न मिलनेका पता बता देता है, वह भी अन्नदाताके समान ही कहा जाता है, इसमें संशय नहीं है
annadātṛ-samaḥ so ’pi kīryate nātra saṃśayaḥ |
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನೂ ಅನ್ನದಾತನ ಸಮಾನನೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಣಿದು, ಕೃಶನಾಗಿ, ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಸಿದ ಪಾದಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುವ ಪಥಿಕನು—“ಇಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಕೊಡುವವರು ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಾರೆಯೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನ ದೊರೆಯುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ, ಅವನೂ ಅನ್ನದಾತನ ಸಮಾನನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Helping the hungry is not limited to physically giving food; even guiding a needy traveler to a source of food is ethically equivalent to feeding him, and is praised as the merit of an annadātā.
Mārkaṇḍeya is explaining a principle of dharma: in a situation where a hungry, thirsty traveler seeks help, the person who provides reliable direction to obtain food is honored as though he himself had given food.