Shloka 128
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
अग्नेरपत्यं प्रथम सुवर्ण भूर्वैष्णवी सूर्यसुताश्च॒ गाव: । लोकास्त्रयस्तेन भवन्ति दत्ता यः काज्चनं गाश्न महीं च दद्यात्
agner apatyaṃ prathama suvarṇaṃ bhūr vaiṣṇavī sūryasutāś ca gāvaḥ | lokās trayas tena bhavanti dattā yaḥ kāñcanaṃ gāś ca mahīṃ ca dadyāt ||
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಸುವರ್ಣವು ಅಗ್ನಿಯ ಮೊದಲ ಸಂತಾನವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಭೂಮಿ ವೈಷ್ಣವೀ (ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸೇರಿದದು), ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಪುತ್ರಿಯರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರು ಸುವರ್ಣ, ಗೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೇ ದಾನಮಾಡಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse elevates dāna (charitable giving) by linking gold, cows, and land to divine origins; giving these is portrayed as supremely meritorious—symbolically equivalent to granting the welfare of the three worlds.
Mārkaṇḍeya is instructing his listener on the religious-ethical value of gifts, using mythic genealogy (gold from Agni, earth as Vaiṣṇavī, cows as Sūrya’s daughters) to justify why donating these items is considered extraordinarily powerful.