Shloka 1
मधुकैटभवधोपाख्यानम्
The Account of the Slaying of Madhu and Kaiṭabha
अपना स२ (0 अवज असल त्रिनवर्त्याधेकशततमो< ध्याय: इन्द्र और बक मुनिका संवाद वैशम्पायन उवाच मार्कण्डेयमृषयो ब्राह्मणा युधिष्ठिरश्न॒ पर्यपृच्छ-न्नृषि: केन दीर्घायुरासीद् बको मार्कण्डेयस्तु तान् सर्वानुवाच,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! एक दिन ऋषियों, ब्राह्मणों तथा युधिष्छिरने मार्कण्डेय मुनिसे पूछा--“ब्रह्मन! महर्षि बक कैसे दीर्घायु हुए थे?” तब मार्कण्डेयजीने उन सबसे कहा--
vaiśampāyana uvāca | mārkaṇḍeyam ṛṣayo brāhmaṇā yudhiṣṭhiraś ca paryapṛcchan—“ṛṣe! kena dīrghāyur āsīd bako?” mārkaṇḍeyas tu tān sarvān uvāca |
ವೈಶಂಪಾಯನರು ಹೇಳಿದರು—ಜನಮೇಜಯ! ಒಮ್ಮೆ ಋಷಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಮುನಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು—“ಋಷೇ! ಬಕ ಮಹರ್ಷಿ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾದನು?” ಆಗ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames longevity as a subject worthy of dharmic inquiry: sages and Yudhiṣṭhira seek the moral/spiritual cause behind Baka’s long life, implying that lifespan is connected to conduct, austerity, and merit rather than mere chance.
Vaiśampāyana reports that a group of sages and brāhmaṇas, along with Yudhiṣṭhira, question Mārkaṇḍeya about how Baka became long-lived; Mārkaṇḍeya then begins his response, setting up the ensuing account.