Shloka 58
अध्याय १९० — वामदेव-वाम्य-वृत्तान्तः
The Vāmadeva Horses Episode and the Ethics of Promise
वैशम्पायन उवाच एवमुक्ताश्न ते पार्था यमौ च पुरुषर्षभौ । द्रौपद्या सहिता: सर्वे नमश्नक्रुर्जनार्दनम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! मार्कण्डेय मुनिके ऐसा कहनेपर कुन्तीपुत्र युधिष्ठि, भीम और अर्जुन तथा पुरुषरत्न नकुल-सहदेव--इन सबने द्रौपदीसहित उठकर भगवान् श्रीकृष्णके चरणोंमें प्रणाम किया
vaiśampāyana uvāca | evam uktās tu te pārthā yamau ca puruṣarṣabhau | draupadyā sahitāḥ sarve namaś cakrur janārdanam ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಜನಮೇಜಯ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕುಂತೀಪುತ್ರರಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಜೋಡಿ ನಕುಲ-ಸಹದೇವ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ದ್ರೌಪದಿಯೊಡನೆ ಎದ್ದು ಜನಾರ್ದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic humility: after receiving counsel, the Pāṇḍavas respond not with pride but with reverent gratitude, acknowledging Kṛṣṇa (Janārdana) as a moral and spiritual refuge.
After a statement has been made (in context, following a sage’s words), Yudhiṣṭhira and his brothers—explicitly including the twins Nakula and Sahadeva—stand up with Draupadī and offer obeisance to Kṛṣṇa.