Shloka 9
Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
धेनुं दत्त्वा सुप्रभां सुप्रदोहां कल्याणवत्सामपलायिनीं च । यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या- स्तावद् वर्षाण्यासते देवलोके,जो अच्छे रंगकी हो, सुगमतासे दूध दुहा लेती हो, सुन्दर बछड़े देनेवाली हो और बन्धन तुड़ाकर भागनेवाली न हो, ऐसी गौका जो लोग दान करते हैं, वे गौके शरीरमें जितने रोएँ हों, उतने वर्षतक देवलोकमें निवास करते हैं
dhenuṁ dattvā suprabhāṁ supradohāṁ kalyāṇavatsām apalāyinīṁ ca | yāvanti romāṇi bhavanti tasyās tāvad varṣāṇy āsate devaloke ||
ಉತ್ತಮ ವರ್ಣದ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವ, ಮಂಗಳಕರ ಕರುಗಳನ್ನು ಹೆರುವ, ಕಟ್ಟನ್ನು ಮುರಿದು ಓಡಿಹೋಗದ ಹಸುವನ್ನು ಯಾರು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಆ ಹಸುವಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ರೋಮಗಳೆಷ್ಟು ಇದ್ದವೋ ಅಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharmic value of go-dāna (donating a worthy cow). A gift is ethically meaningful when it is genuinely beneficial—healthy, productive, and manageable—bringing great religious merit, symbolized by long residence in Devaloka.
Mārkaṇḍeya is describing the फल (spiritual result) of a specific charitable act: donating a well-qualified cow. He quantifies the reward poetically—years in heaven equal to the number of hairs on the cow—emphasizing the greatness of this dāna.