Shloka 52
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
एवमुक्ता: क्षणं चक्कु: पाण्डवा: सह तैर्दविजै: | मध्यन्दिने यथा55दित्यं प्रेक्षन्तस्ते महामुनिम्,उनके इस प्रकार आज्ञा देनेपर उन ब्राह्मणोंसहित पाण्डव मध्याह्नकालके सूर्यकी भाँति तेजस्वी उन महामुनिको देखते हुए उनके वक्तव्यको सुननेके लिये चुप हो गये
evam uktāḥ kṣaṇaṁ cakṣuḥ pāṇḍavāḥ saha tair dvijaiḥ | madhyandine yathādityaṁ prekṣantas te mahāmunim, tasya vaktavyaṁ śrotuṁ tūṣṇīṁ babhūvuḥ ||
ಅವನು ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಾಗ ಆ ದ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವರು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಮೌನರಾದರು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ದೀಪ್ತಿಮಾನನಾದ ಆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತ, ಅವನು ಹೇಳಲಿರುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರರಾದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined receptivity: when instructed by respected spiritual authorities, one should restrain speech, cultivate attentiveness, and listen with reverence—an ethical posture aligned with dharma.
After being addressed, the Pāṇḍavas and accompanying brāhmaṇas pause and become silent, gazing at a radiant great sage like the midday sun, ready to hear his forthcoming counsel.