Shloka 181
Brāhmaṇa-māhātmya: Tārkṣya’s instruction on tapas, satya, and svadharma
Chapter 182
इति श्रीमहा भारते वनपर्वणि आजगरपर्वणि भीममोचने एकाशीत्यधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate vanaparvaṇi ājagaraparvaṇi bhīmamocane ekāśītyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಹಾಭಾರತದ ವನಪರ್ವದ ಅಂತರಗತ ಆಜಗರಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಭೀಮನ ಮೋಚನ-ಪ್ರಸಂಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೂರ ಎಂಭತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈ ಉಪಸಂಹಾರವು ಅಧ್ಯಾಯದ ಉಪದೇಶವನ್ನೂ ಕಥಾಪ್ರವಾಹವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಸಮ್ಯಕ್ ಅರಿವು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಿಂದ ಅಪಾಯದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse itself does not add new instruction; it signals closure of the chapter situated in the Ājagara episode, whose broader ethical thrust emphasizes that peril can be overcome through discernment, self-control, and adherence to dharma rather than mere force.
This is the formal end-marker of the chapter: it identifies the text (Mahābhārata), the book (Vana Parva), the sub-episode (Ājagara-parvan), and the specific narrative focus (Bhīma’s release), concluding the chapter’s account.