Shloka 45
Adhyāya 168: Arjuna’s counters to māyā-rains and the onset of darkness
Nivātakavaca engagement
स मामभ्येत्य समरे तथैवाभिमुखं स्थितम् । शूलपाणिरथोवाच तुष्टोउस्मीति परंतप,इस प्रकार उमासहित साक्षात् भगवान् वृषभ-ध्वजका दर्शन हुआ। उन्होंने अपने अंगोंमें सर्प और हाथमें पिनाक धारण कर रखे थे। अनेक रूपधारी भगवान् शूलपाणि उस रणभूमिमें मेरे निकट आकर पूर्ववत् सामने खड़े हो गये और बोले--'परंतप! मैं तुमपर संतुष्ट हूँ"
sa mām abhyetya samare tathaivābhimukhaṁ sthitam | śūlapāṇir athovāca tuṣṭo ’smi iti parantapa ||
ಸಮರದಲ್ಲಿ ಶೂಲಪಾಣಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಎದುರು ನಿಂತನು. ಆಗ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಪರಂತಪ! ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.”
अजुन उवाच
Educational Q&A
Divine approval follows steadfastness under trial: when one meets a righteous challenge with courage, self-control, and unwavering resolve, grace is bestowed—not as a reward for aggression, but for disciplined virtue proven in adversity.
Arjuna recounts that Śiva, identified as the trident-bearer (Śūlapāṇi), comes close on the battlefield and stands before him, declaring, “I am pleased with you,” marking the turning point where Arjuna’s ordeal culminates in divine recognition.