Shloka 4
समुद्रदर्शनं दैत्यपुरोपगमनं च
Ocean Vision and Approach to the Daitya City
स शैलमासाद्य किरीटमाली महेन्द्रवाहादवरुह्म तस्मात् । धौम्यस्य पादावभिवाद्य धीमा- नजातशत्रोस्तदनन्तरं च,पर्वतपर पहुँचकर बुद्धिमान् किरीटधारी अर्जुन देवराज इन्द्रके उस दिव्य रथसे उतर पड़े। उस समय सबसे पहले उन्होंने महर्षि धौम्यके दोनों चरणोंमें मस्तक झुकाया। तदनन्तर अजातशत्रु युधिष्ठिर तथा भीमसेनके चरणोंमें प्रणाम किया। इसके बाद नकुल और सहदेवने आकर अर्जुनको प्रणाम किया तत्पश्चात् द्रौपदीसे मिलकर अर्जुनने उसे बहुत आश्वासन दिया और अपने भाई युधिष्ठिरके समीप आकर वे विनीत भावसे खड़े हो गये
sa śailam āsādya kirīṭamālī mahendrāvāhād avaruhya tasmāt | dhaumyasya pādāv abhivādya dhīmān ajātaśatroḥ tad-anantaraṃ ca ||
ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಕಿರೀಟಧಾರಿ, ಧೀಮಂತನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಮಹೇಂದ್ರನ ದಿವ್ಯ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದನು. ಮೊದಲು ಮಹರ್ಷಿ ಧೌಮ್ಯರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಶಿರಸಾ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ತದನಂತರ ಅಜಾತಶತ್ರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic humility: even after receiving divine support and honor, Arjuna first venerates his spiritual elder (Dhaumya) and then his rightful king and elder brother (Yudhiṣṭhira). Power and success are to be subordinated to reverence, duty, and proper social-spiritual order.
Arjuna reaches a mountain and descends from Indra’s divine chariot. He immediately offers respectful salutations—first to the sage Dhaumya, then to Yudhiṣṭhira (called Ajātaśatru). This marks Arjuna’s return and reintegration with the Pāṇḍavas after his divine encounter.