Shloka 13
समुद्रदर्शनं दैत्यपुरोपगमनं च
Ocean Vision and Approach to the Daitya City
तथैव शीलेन समाधिनाथ प्रीता: सुरा मे सहिता: सहेन्द्रा: । संक्षेपतो वै स विशुद्धकर्मा तेभ्य: समाख्याय दिवि प्रवासम्,“मेरे शील-स्वभाव तथा चित्तकी एकाग्रतासे इन्द्रसहित सम्पूर्ण देवता मुझपर बहुत प्रसन्न रहते थे। निर्दोष कर्म करनेवाले अर्जुनने अपने स्वर्गीय प्रवासका सब समाचार उन सबको संक्षेपसे बताकर नकुल-सहदेवके साथ निश्चिन्त होकर उस आश्रममें शयन किया
tathaiva śīlena samādhinātha prītāḥ surā me sahitāḥ sahendrāḥ | saṃkṣepato vai sa viśuddhakarmā tebhyaḥ samākhyāya divi pravāsam ||
ನನ್ನ ಶೀಲಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಚಿತ್ತದ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ನಂತರ ನಿರ್ಮಲಕರ್ಮಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರವಾಸದ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ, ನಕುಲ–ಸಹದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಿಶ್ಚಿಂತವಾಗಿ ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸಿದನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that ethical conduct (śīla) and steady mental concentration (samādhi) win divine approval; purity of action (viśuddha-karmā) is presented as the basis for honor, trust, and inner peace.
Vaiśampāyana reports that Arjuna, whose heavenly stay had pleased Indra and the gods due to his character and discipline, briefly recounts his celestial experiences and then rests in the hermitage together with Nakula and Sahadeva.