Shloka 2
Portents, Pursuit to the Nalinī, and Yudhiṣṭhira’s Restraint Toward Bhīma
Saugandhika-padma Continuation
अनुस्मरन् वपुस्तस्य श्रियं चाप्रतिमां भुवि । माहात्म्यमनुभावं च स्मरन् दाशरथेर्यया,मार्गमें वे हनुमानजीके उस अद्भुत विशाल विग्रह और अनुपम शोभाका तथा दशरथनन्दन श्रीरामचन्द्रजीके अलौकिक माहात्म्य एवं प्रभावका बारंबार स्मरण करते जाते थे
anusmaran vapus tasya śriyaṃ cāpratimāṃ bhuvi | māhātmyam anubhāvaṃ ca smaran dāśarather yayā ||
ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಅವನು ಹನುಮಾನದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಮಹಾವಪುವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವನ ಅಪ್ರತಿಮ ಕాంతಿಯನ್ನೂ ಮರುಮರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಹಾಗೆಯೇ ದಶರಥನಂದನನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನ ಅಲೌಕಿಕ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವವನ್ನೂ ಪುನಃಪುನಃ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Steady remembrance of a righteous and exalted ideal (here, Rāma’s greatness and effective power) strengthens resolve and keeps one’s actions aligned with dharma; devotion expressed as recollection becomes an ethical force that guides conduct.
Vaiśampāyana describes Hanumān moving along his route while repeatedly recalling the incomparable splendor of the hero’s form and, especially, the extraordinary greatness and active power of Rāma, Daśaratha’s son.