Shloka 28
Āraṇyaka-parva, Adhyāya 1 — The Pandavas’ Exit from Gajasāhvaya and the Citizens’ Lament (जनमेजयप्रश्नः; पाण्डवानां वनप्रस्थानम्)
निरारम्भा हापि वयं पुण्यशीलेषु साधुषु । पुण्यमेवाप्रुयामेह पापं पापोपसेवनात्,“जिन पुरुषोंके विद्या, जाति और कर्म--ये तीनों उज्ज्वल हों, उनका सेवन करना चाहिये; क्योंकि उन महापुरुषोंके साथ बैठना शास्त्रोंके स्वाध्यायसे भी बढ़कर है। हमलोग अग्निहोत्र आदि शुभ कर्मोंका अनुष्ठान नहीं करते, तो भी पुण्यात्मा साधुपुरुषोंके समुदायमें रहनेसे हमें पुण्यकी ही प्राप्ति होगी। इसी प्रकार पापीजनोंके सेवनसे हम पापके ही भागी होंगे
nirārambhā api vayaṁ puṇyaśīleṣu sādhuṣu | puṇyam evāpnuyāma iha pāpaṁ pāpopasevanāt ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ನಾವು ಯಜ್ಞಾದಿ ಕರ್ಮಾರಂಭಗಳನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಸಾಧುಜನರ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಪುಣ್ಯವೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಪಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Moral character is shaped by company: association with the virtuous yields merit even without active ritual performance, while association with the sinful brings demerit.
Vaiśampāyana offers a reflective ethical maxim within the narration, emphasizing the power of companionship (good or bad) to confer spiritual consequence.