Shloka 33
श्रीकृष्णके निकट आनेपर उनके रथका मेघगर्जनाके समान गम्भीर घोष सुनकर सभी नरेश रोमांचित हो उठे। सभाके द्वारपर पहुँचकर सर्वयादवशिरोमणि भगवान् श्रीकृष्णने कैलासशिखरके समान समुज्ज्वल रथसे नीचे उतरकर नूतन मेघके समान श्याम तथा तेजसे प्रज्वलित-सी होनेवाली इन्द्रभवनतुल्य उस कौरव-सभाके भीतर प्रवेश किया ॥। ३० -३२ ।। पाणोौ गृहीत्वा विदुरं सात्यकिं च महायशा: । ज्योतींष्यादित्यवद् राजन् कुरून् प्राच्छादयज्छ़िया,राजन! जैसे सूर्य अपनी प्रभासे आकाशके तारोंको तिरोहित कर देते हैं, उसी प्रकार महायशस्वी भगवान् श्रीकृष्ण अपनी दिव्य कान्तिसे कौरवोंको आच्छादित करते हुए विदुर और सात्यकिका हाथ पकड़े सभामें आये
pāṇau gṛhītvā viduraṃ sātyakiṃ ca mahāyaśāḥ | jyotīṃṣy ādityavad rājan kurūn prācchādayac chriyā ||
ರಾಜನೇ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ವಿದುರನೂ ಸಾತ್ಯಕಿಯೂ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕೌರವಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವಂತೆ, ಅವನ ದಿವ್ಯ ಶ್ರೀ-ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಕೌರವರು যেন ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮಂಕಾದಂತೆ ಕಂಡರು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses the sun-and-stars simile to convey moral and spiritual supremacy: true authority arises from śrī (divine radiance/virtue) that naturally eclipses lesser powers. In the ethical context of Udyoga Parva, Kṛṣṇa’s presence signals dharma-guided counsel meant to restrain pride and avert unjust war.
Kṛṣṇa arrives in the Kuru court during the tense pre-war negotiations. Holding Vidura and Sātyaki by the hand, he enters the assembly, and his brilliance is described as overwhelming the gathered Kurus, like the sun outshining the stars.