Shloka 3
उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
कथाभिरनुरूपाभि: कृष्णस्यामिततेजस: । अकामस्येव कृष्णस्य सा व्यतीयाय शर्वरी,महात्मा श्रीकृष्ण धर्म, अर्थ और कामके विषयमें अनेक प्रकारकी बातें कहते रहे। उनकी वाणीके पद, अर्थ और अक्षर बड़े विचित्र थे; अतः महात्मा विदुर भगवानकी कही हुई उन विविध वार्ताओंको प्रसन्नता-पूर्वक सुनते रहे। इस प्रकार अमिततेजस्वी श्रीकृष्ण और विदुर दोनों ही एक-दूसरेकी मनोनुकूल कथावार्तामें इतने तन््मय थे कि बिना इच्छाके ही उनकी वह रात्रि बहुत-सी व्यतीत हो गयी थी
kathābhir anurūpābhiḥ kṛṣṇasyāmitatejasaḥ | akāmasyeva kṛṣṇasya sā vyatīyāya śarvarī ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತಕ್ಕಂತಹ ಆ ಕಥಾಸಂಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು; ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಅದು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೇ ಹಾದಂತೆಯೇ ತೋಚಿತು. ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರದ ಕುರಿತು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅಷ್ಟು ತಲ್ಲೀನರಾದರು, ಕಾಲದ ಅರಿವು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
वैशम्पायन उवाच