Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
दयावान् सर्वभूतेषु हीनिषेवो महास्त्रवित् । मृदुश्च सुकुमारश्न धार्मिकश्च प्रियश्ष मे,“मधुसूदन श्रीकृष्ण! जो समस्त प्राणियोंके प्रति दयालु, लज्जाशील, महान् अस्त्रवेत्ता, कोमल, सुकुमार, धार्मिक तथा मुझे विशेष प्रिय है; जो महाधनुर्धर शूरवीर सहदेव रणभूमिमें शोभा पानेवाला, सभी भाइयोंका सेवक, धर्म और अर्थके विवेचनमें कुशल तथा युवावस्थासे युक्त है; कल्याणकारी आचारवाले जिस महात्मा सहदेवके आचार-व्यवहारकी सभी भाई प्रशंसा करते हैं, जो बड़े भाईके प्रति अनुरक्त, युद्धोंका नेता और मेरी सेवामें तत्पर रहनेवाला है; उस माद्रीकुमार वीर सहदेवका समाचार मुझे बताऔ
dayāvān sarvabhūteṣu hrīniṣevo mahāstravit | mṛduś ca sukumāraś ca dhārmikaś ca priyaś ca me |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು— ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ದಯಾಳು, ಲಜ್ಜಾಶೀಲ ಹಾಗೂ ವಿನೀತ, ಮಹಾಸ್ತ್ರವಿದ್; ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಮೃದು ಮತ್ತು ಸುಕುಮಾರ, ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ, ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು. ಓ ಮಧುಸೂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ! ಮಾದ್ರೀಪುತ್ರನಾದ ಆ ವೀರ ಸಹದೇವನ ವಾರ್ತೆ ನನಗೆ ಹೇಳು—ಅವನು ಮಹಾಧನುರ್ಧರನಾಗಿ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುವವನು, ಧರ್ಮಾರ್ಥ ವಿವೇಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ಯೌವನತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನು. ಅವನ ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾದ ನಡೆನುಡಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಜ್ಯೇಷ್ಠನಿಗೆ ಅನುರಕ್ತನು, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಕನು, ನನ್ನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ತತ್ಪರನು—ಆ ಸಹದೇವನ ಕುರಿತು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
वैशम्पायन उवाच
The verse frames ideal kṣatriya excellence as inseparable from ethical virtues: compassion toward all beings, modesty, gentleness, and dharmic conduct, alongside martial competence. It also elevates service to elders and solidarity with brothers as marks of true nobility.
In the Udyoga Parva’s pre-war context, a speaker (as reported by Vaiśampāyana) asks Kṛṣṇa (Madhusūdana) for news about Sahadeva. Sahadeva is praised through a catalogue of virtues—battlefield prowess, discernment of dharma and artha, and devoted service—highlighting his role and character among the Pāṇḍavas.