Shloka 23
कुन्ती-विलापः तथा गोविन्द-आश्वासनम्
Kuntī’s Lament and Govinda’s Consolation
विदुर: सर्वकल्याणैरभिगम्य जनार्दनम् अर्चयामास दाशार्ह सर्वकामैरुपस्थितम्,विदुरजीने अपने घर पधारे हुए दशा्हनन्दन श्रीकृष्णके निकट जाकर समस्त मनोवांछित भोगों तथा सम्पूर्ण मांगलिक वस्तुओंद्वारा उनका पूजन किया (और इस प्रकार कहा--)
viduraḥ sarvakalyāṇair abhigamya janārdanam arcayāmāsa dāśārha sarvakāmair upasthitam |
ವಿದುರನು ಜನಾರ್ದನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸರ್ವಮಂಗಳಕರ ಉಪಚಾರಗಳೂ ಮನೋವಾಂಛಿತ ಭೋಗಗಳೂ ಸಹಿತ ದಾಶಾರ್ಹ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದನು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through hospitality and devotion: a righteous person honors the worthy guest—especially the divine—using auspicious means, expressing humility, gratitude, and recognition of higher guidance.
Vidura goes to meet Kṛṣṇa, who has arrived, and performs a respectful pūjā with auspicious and pleasing offerings, setting a tone of reverence before the ensuing counsel and high-stakes diplomacy of the Udyoga Parva.