Shloka 1
कुन्ती-विलापः तथा गोविन्द-आश्वासनम्
Kuntī’s Lament and Govinda’s Consolation
अपन क्रात बा अर: एकोननवतितमो<ध्याय: श्रीकृष्णका स्वागत, धृतराष्ट्र तथा विदुरके घरोंपर उनका आतिथ्य वैशम्पायन उवाच प्रातरुत्थाय कृष्णस्तु कृतवान् सर्वमाह्विकम् । ब्राह्मणैरभ्यनुज्ञात: प्रययौ नगरं प्रति,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! (उधर वृकस्थलमें) प्रातःकाल उठकर भगवान् श्रीकृष्णने सारा नित्यकर्म पूर्ण किया। फिर ब्राह्मणोंकी आज्ञा लेकर वे हस्तिनापुरकी ओर चले
Vaiśampāyana uvāca: prātar utthāya kṛṣṇas tu kṛtavān sarvam āhvikam | brāhmaṇair abhyanujñātaḥ prayayau nagaraṃ prati ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಜನಮೇಜಯನೇ! ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಎದ್ದು ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಮಸ್ತ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿ ಹಾಗೂ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು ನಗರ (ಹಸ್ತಿನಾಪುರ)ದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in moments of political urgency, one should uphold dharma through disciplined daily duties and act with humility—seeking and honoring the guidance of the learned before undertaking consequential action.
Kṛṣṇa completes his morning obligatory rites, receives the Brahmins’ consent, and then departs toward Hastināpura, setting the stage for his diplomatic engagement in the tense pre-war context.