Shloka 65
(एवमुक्ता: केशवेन मुनय: संशितव्रता: । नारदप्रमुखा: सर्वे प्रत्यनन्दन्त केशवम् ।। श्रीकृष्णके ऐसा कहनेपर कठोर व्रत धारण करनेवाले नारद आदि सब महर्षि उनका अभिनन्दन करने लगे। अध:शिरा: सर्पमाली महर्षि: स हि देवल: । अर्वावसु: सुजानुश्च मैत्रेय: शुनको बली ।। बको दाल्भ्य: स्थूलशिरा: कृष्णद्वैपायनस्तथा । आयोदधौम्यो धौम्यश्ष॒ अणीमाण्डव्यकौशिकौ ।। दामोष्णीषस्त्रिषवण: पर्णादो घटजानुक: । मौज्जायनो वायुभक्ष: पाराशर्योडथ शालिक: ।। शीलवानशनिर्धाता शून्यपालो5कृतव्रण: । श्वेतकेतु: कहोलश्न रामश्नैव महातपा: ।। ) (नारदजीके अतिरिक्त जो महर्षि वहाँ उपस्थित थे, उनके नाम इस प्रकार हैं--) अधःशिरा, सर्पमाली, महर्षि देवल, अर्वावसु, सुजानु, मैत्रेय, शुनक, बली, दल्भपुत्र बक, स्थूलशिरा, पराशरनन्दन श्रीकृष्णद्वैपायन, आयोदधौम्य, धौम्य, अणीमाण्डव्य, कौशिक, दामोष्णीष त्रिषवण, पर्णाद, घटजानुक, मौंजायन, वायुभक्ष, पाराशर्य, शालिक, शीलवान्, अशनि, धाता, शून्यपाल, अकृतद्रण, श्वेतकेतु, कहोल एवं महातपस्वी परशुराम। तमब्रवीज्जामदग्न्य उपेत्य मधुसूदनम् । परिष्वज्य च गोविन्दं सुरासुरपते: सखा
evaṁuktāḥ keśavena munayaḥ saṁśitavratāḥ | nāradapramukhāḥ sarve pratyanandanta keśavam || adhaḥśirāḥ sarpamālī maharṣiḥ sa hi devalaḥ | arvāvasuḥ sujānuś ca maitreyaḥ śunako balī || bako dālbyaḥ sthūlaśirāḥ kṛṣṇadvaipāyanas tathā | āyodadhauṁyo dhauṁyaś ca aṇīmāṇḍavyakauśikau || dāmoṣṇīṣas triṣavaṇaḥ parṇādo ghaṭajānukaḥ | maujjāyano vāyubhakṣaḥ pārāśaryo ’tha śālikaḥ || śīlavān aśanirdhātā śūnyapālo ’kṛtavraṇaḥ | śvetaketuḥ kaholaś ca rāmaś caiva mahātapāḥ || tam abravīj jāmadagnya upetya madhusūdanam | pariṣvajya ca govindaṁ surāsurapateḥ sakhā ||
ಕೇಶವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ದೃಢವ್ರತಧಾರಿಗಳಾದ ನಾರದಪ್ರಮುಖ ಮುನಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಕೇಶವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅಧಃಶಿರಾ, ಸರ್ಪಮಾಲೀ, ಮಹರ್ಷಿ ದೇವಲ, ಅರ್ವಾವಸು, ಸುಜಾನು, ಮೈತ್ರೇಯ, ಶುನಕ, ಬಲೀ, ದಾಲ್ಭ್ಯಪುತ್ರ ಬಕ, ಸ್ಥೂಲಶಿರ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ), ಆಯೋದಧೌಮ್ಯ, ಧೌಮ್ಯ, ಅಣೀಮಾಂಡವ್ಯ, ಕೌಶಿಕ, ದಾಮೋಷ್ಣೀಷ, ತ್ರಿಷವಣ, ಪರ್ಣಾದ, ಘಟಜಾನುಕ, ಮೌಜ್ಜಾಯನ, ವಾಯುಭಕ್ಷ, ಪಾರಾಶರ್ಯ, ಶಾಲಿಕ, ಶೀಲವಾನ್, ಅಶನಿ, ಧಾತಾ, ಶೂನ್ಯಪಾಲ, ಅಕೃತವ್ರಣ, ಶ್ವೇತಕೇತು, ಕಹೋಲ ಮತ್ತು ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ರಾಮ (ಪರಶುರಾಮ) ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ನಂತರ ದೇವಾಸುರಪತಿಯ ಸಖನಾದ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ಪರಶುರಾಮನು ಮಧುಸೂದನನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how dharmic counsel gains weight when affirmed by those committed to truth and austerity. The sages’ approval functions as a moral endorsement: right action in a crisis should be guided by disciplined wisdom, not mere power or anger.
After Kṛṣṇa speaks, a gathering of renowned sages—led by Nārada—expresses joy and praises him. The text then enumerates many sages present. Finally, Paraśurāma (Jāmadagnya) approaches Kṛṣṇa, embraces him, and begins to speak.