Shloka 15
अध्याय ८२ — केशवप्रयाणे निमित्तदर्शनम्
Omens and Reception During Keśava’s Departure
त॑ दीप्तमिव कालाग्निमाकाशगमिवाशुगम् । सूर्यचन्द्रप्रकाशा भ्यां चक्राभ्यां समलंकृतम्,वह रथ प्रलयकालीन अग्निके समान दीप्तिमान्ू, विमानके सदृश शीघ्रगामी तथा सूर्य और चन्द्रमाके समान तेजस्वी दो गोलाकार चक्रोंसे सुशोभित था
taṁ dīptam iva kālāgnim ākāśagam ivāśugam | sūryacandraprakāśābhyāṁ cakrābhyāṁ samalaṅkṛtam ||
ಆ ರಥವು ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ದೀಪ್ತಿಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಆಕಾಶಗಾಮಿ ವಿಮಾನದಂತೆ ಅತಿವೇಗವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಎರಡು ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic, end-of-time imagery to frame human war as morally weighty and consequential: when adharma ripens, events can feel as unstoppable as dissolution itself, urging discernment and responsibility before conflict becomes irreversible.
Vaiśampāyana describes a chariot of extraordinary brilliance and speed—likened to apocalyptic fire and sky-flight—adorned with two wheels shining like the sun and moon, intensifying the atmosphere of looming confrontation in the Udyoga Parva.