Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
दुर्योधनस्तु तत् सैन्यं सर्वमावरयत् तदा । सहस्राणां सहस्र॑ तु योधानां प्राप्प भारत,जनमेजय! तब दुर्योधनने वह सारी सेना माँग ली, जो अनेक सहस्र सैनिकोंकी सहस्तरों टोलियोंमें संगठित थी। उन योद्धाओंको पाकर और श्रीकृष्णको ठगा गया समझकर राजा दुर्योधनको बड़ी प्रसन्नता हुई। उसका बल भयंकर था। वह सारी सेना लेकर महाबली रोहिणीनन्दन बलरामजीके पास गया और उसने उन्हें अपने आनेका सारा कारण बताया। तब शूरवंशी बलरामजीने धुृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधनको इस प्रकार उत्तर दिया
duryodhanas tu tat sainyaṁ sarvam āvarayat tadā | sahasrāṇāṁ sahasraṁ tu yodhānāṁ prāpya bhārata janamejaya |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಓ ಭಾರತ, ಓ ಜನಮೇಜಯ! ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿರ ಯೋಧರನ್ನು ಪಡೆದು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮೋಸಹೋದನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನು ಪರಮ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು. ಅವನ ಯುದ್ಧಬಲ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು; ಧರ್ಮಬಲದಿಂದಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಸೇನಾಸಂಚಯದ ಮದದಿಂದ ತನ್ನ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿದನು.
वैशम्पायन उवाच