Shloka 24
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
नास्यातिवादा हृदयं तापयन्ति नानधीत॑ नाहुतमग्निहोत्रम् । मनो ब्राह्मी लघुतामादधीत प्रज्ञां चास्मै नाम धीरा लभन्ते । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्
na asyātivādā hṛdayaṃ tāpayanti nānadhītaṃ nāhutaṃ agnihotram | mano brāhmī laghutām ādadhīta prajñāṃ cāsmai nāma dhīrā labhante | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanam |
ಸನತ್ಸುಜಾತನು ಹೇಳಿದನು—ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳೂ ಅತಿನಿಂದೆಯೂ ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ. “ನಾನು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಗಳೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀನಭಾವವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠ ಮನಸ್ಸು ಕ್ಷುದ್ರತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಧೀರರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ದೊರಕುವ ಸ್ಥಿರಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಯೋಗಿಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A Brahman-knower is not inwardly burned by blame or harsh speech, nor weighed down by guilt over missed rituals or study; through a Brahman-directed mind he gains steady wisdom, and yogins realize the eternal Lord directly.
In the Udyoga Parva dialogue, Sanatsujāta instructs (in a spiritual counsel setting) on the marks of true wisdom: inner freedom from social reproach and ritual anxiety, culminating in yogic vision of the eternal Bhagavān.