Shloka 20
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
न दर्शने तिष्ठति रूपमस्य पश्यन्ति चैनं सुविशुद्धसत्त्वा: । हितो मनीषी मनसा न तप्यते ये प्रत्रजेयुरमृतास्ते भवन्ति । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्
na darśane tiṣṭhati rūpam asya paśyanti cainaṃ suviśuddha-sattvāḥ | hito manīṣī manasā na tapyate ye pratrajeyur amṛtās te bhavanti | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanam ||
ಸನತ್ಸುಜಾತನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ಪರಮಾತ್ಮನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವು ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತರಂಗವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧವಾದವರೇ ಅವನನ್ನು ಕಾಣಬಲ್ಲರು. ಸರ್ವಹಿತೈಷಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಅಧಿಪತಿ ಆದ ಜ್ಞಾನಿ ಒಳಗಿನ ಶೋಕದಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಲೋಕಬಂಧಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತ್ಯಜಿಸುವವರು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಯೋಗಿಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Direct vision of the Supreme is not available to ordinary perception; it arises for those with purified inner nature, self-controlled mind, and universal benevolence. Complete renunciation of worldly attachments culminates in ‘deathlessness’—liberation—realized by yogins as the eternal Lord.
In the Udyoga Parva’s Sanatsujātīya discourse, Sanatsujāta instructs (in a philosophical interlude amid the war-preparations) on liberation: who can truly ‘see’ the Supreme, what inner qualities are required, and how renunciation and yoga lead to realization.