Shloka 23
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगि यशोमुषं पापफलोदयं वा । सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य,महाराज! जो बिना व्याधिके ही उत्पन्न होता है, स्वादमें कडुआ है, जिसके कारण सिरमें दर्द होने लगता है, जो यशका नाशक और पापरूप फलको प्रकट करनेवाला है, जो सज्जन पुरुषोंके ही पीने योग्य है, जिसे असाधु पुरुष नहीं पीते हैं, उस क्रोधको आप पी लीजिये और शान्त हो जाइये
sañjaya uvāca |
avyādhijaṁ kaṭukaṁ śīrṣarogi yaśomuṣaṁ pāpaphalodayaṁ vā |
satāṁ peyaṁ yan na pibanty asanto manyuṁ mahārāja piba praśāmya ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆ ಕೋಪವನ್ನು ಕುಡಿದು ಶಾಂತನಾಗಿರಿ—ಅದು ನಿಜವಾದ ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ರುಚಿಗೆ ಕಹಿ, ತಲೆನೋವು ತರುತ್ತದೆ, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಪಾಪಫಲವನ್ನು ಪಕ್ವಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಸತ್ಪುರುಷರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪಾನ; ಅಸತ್ಪುರುಷರು ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
संजय उवाच