Shloka 2
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
न चेद् भागं कुरवो&चन्यत्र युद्धात् प्रयच्छेरंस्तुभ्यमजातशत्रो । भैक्षचर्यामन्धकवृष्णिराज्ये श्रेयो मन््ये न तु युद्धेन राज्यम्,अजातशत्रो! यदि कौरव युद्ध किये बिना आपको राज्यका भाग न दें, तो भी अन्धक और वृष्णिवंशी क्षत्रियोंके राज्यमें भीख माँगकर जीवन-निर्वाह कर लेना मैं आपके लिये श्रेष्ठ समझता हूँ; परंतु युद्ध करके राज्य लेना अच्छा नहीं समझता
na ced bhāgaṃ kuravo 'nyatra yuddhāt prayaccheras tubhyam ajātaśatro | bhaikṣacaryām andhakavṛṣṇirājye śreyo manye na tu yuddhena rājyam, ajātaśatro ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಅಜಾತಶತ್ರು! ಕುರುಗಳು ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಕೊಡದಿದ್ದರೂ, ಅಂಧಕ-ವೃಷ್ಣಿಗಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಬದುಕುವುದು ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವೆಂದು ನಾನು ಎಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ರಾಜ್ಯ ಪಡೆಯುವುದು ನಿನಗೆ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ.
संजय उवाच