Shloka 12
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
इह क्षेत्रे क्रियते पार्थ कार्य न वै किज्चित् क्रियते प्रेत्य कार्यम् कृतं त्वया पारलौक्यं च कर्म पुण्यं महत् सद्धिरतिप्रशस्तम्,कुन्तीनन्दन! इस शरीरके रहते हुए ही कोई भी सत्कर्म किया जा सकता है। मरनेके बाद कोई कार्य नहीं किया जा सकता। आपने तो परलोकमें सुख देनेवाला महान् पुण्यकर्म किया है, जिसकी साधु पुरुषोंने भूरि-भूरि प्रशंसा की है
sañjaya uvāca | iha kṣetre kriyate pārtha kāryaṁ na vai kiñcit kriyate pretya kāryam | kṛtaṁ tvayā pāralaukyaṁ ca karma puṇyaṁ mahat saddhir atipraśastam |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಪಾರ್ಥ! ಈ ದೇಹಧಾರಿತ ಜೀವನಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ಕರ್ತವ್ಯ ಕಾರ್ಯ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ; ಮರಣಾನಂತರ ಯಾವುದೂ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಪರಲೋಕಫಲಪ್ರದವಾದ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿದ್ದೀ; ಸಜ್ಜನರು ಅದನ್ನು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದಾರೆ.
संजय उवाच