Shloka 40
धृतराष्ट्र-संजय संवादः — उपप्लव्यगमनाज्ञा
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Command to Proceed to Upaplavya
अनामयं मद्वचनेन पृच्छे: सर्वास्तथा द्रौपदेयांश्व॒ पञ्च । यद् यत् तत्र प्राप्तकालं परेभ्य- स्त्वं मन्येथा भारतानां हितं च | तद् भाषेथा: संजय राजमध्ये न मूर्च्ईयेद् यन्न च युद्धहेतु:
anāmayaṁ madvacanena pṛcchēḥ sarvāstathā draupadeyāṁś ca pañca | yad yat tatra prāptakālaṁ parebhyaḥ tvaṁ manyethā bhāratānāṁ hitaṁ ca | tad bhāṣethāḥ saṁjaya rājamadhye na mūrcchīyed yan na ca yuddhahetuḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—“ನನ್ನ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ಐದು ಪುತ್ರರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು. ಅಲ್ಲಿ ಇತರರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಾಲೋಚಿತವೆಂದು ನಿನಗೆ ತೋರುವುದನ್ನೂ, ಭಾರತರ ಹಿತವೆಂದು ನೀನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದನ್ನೂ, ಸಂಜಯ, ರಾಜಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳು; ಆದರೆ ರಾಜನು ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಯುದ್ಧಹೇತುವಾಗದಂತೆ ಹೇಳು.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Speech should be both timely and welfare-oriented: one must convey what benefits the community, yet with restraint so that words do not destabilize the ruler or ignite conflict.
Vaiśampāyana reports instructions to Sañjaya: he is to convey a message, inquire about everyone’s well-being (notably Draupadī’s five sons), and speak in the king’s court in a way that promotes the Bhāratas’ good without provoking war.