Shloka 35
Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
लाज्यैश्न गन्धैश्व तथा वितानै- रभ्यर्चितं धूपनधूपितं च । ध्वजै: पताकाभिरलंकृतं च भक्ष्यान्नपेयामिषदन्तहोमम्
lājyaiś ca gandhaiś ca tathā vitānaiḥ abhyarcitaṃ dhūpana-dhūpitaṃ ca | dhvajaiḥ patākābhir alaṅkṛtaṃ ca bhakṣyānna-peyāmiṣa-danta-homam ||
ಆ ಮಂದಿರವು ಲಾಜ್ಯ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ವಿತಾನಗಳಿಂದ ಯಥಾವಿಧಿ ಅರ್ಚಿತವಾಗಿತ್ತು; ಧೂಪದಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿತ್ತು; ಧ್ವಜ-ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ಷ್ಯ, ಭೋಜ್ಯ, ಪೇಯ ಮತ್ತು ಮಾಂಸಾದಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು—ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಉದರಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮವಾಗುವ ಅರ್ಪಣೆಯಂತೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames material abundance within dharmic order: prosperity is shown as disciplined hospitality and reverent preparation, using ritual language (homa) to suggest that even consumption should be mindful and regulated.
Bhishma describes a richly prepared and ceremonially decorated residence—perfumed with incense, hung with canopies, and marked by flags—where all kinds of food and drink are arranged, emphasizing the grandeur and readiness to receive an honoured entrant/guest.