Shloka 6
Udyoga-parva Adhyāya 165 — Bhīṣma’s Appraisal and Karṇa’s Rebuttal (भीष्म–कर्ण विवादः)
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ संमतौ रथसत्तमौ । कृतिनौ समरे तात दृढवीर्यपराक्रमौ,अवन्तीदेशके दोनों वीर राजकुमार विन्द और अनुविन्द श्रेष्ठ रथी माने गये हैं। तात! वे युद्धकलाके पण्डित तथा सुदृढ़ बल एवं पराक्रमसे सम्पन्न हैं
vindānuvindāv āvantyau saṃmatau rathasattamau | kṛtinau samare tāta dṛḍhavīryaparākramau ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಅವಂತಿಯ ರಾಜಕುಮಾರರಾದ ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದ—ಇಬ್ಬರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಯೋಧರೆಂದು ಅಂಗೀಕೃತರು. ಮಗನೇ! ಅವರು ಸಮರದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಯುದ್ಧಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದವರು, ದೃಢವಾದ ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಯುಕ್ತರು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models a dharmic, unsentimental evaluation of warriors: acknowledging skill and valor is part of responsible counsel in war, because ethical decision-making must account for real capacities and consequences.
Bhīṣma is describing notable fighters, praising Vindā and Anuvindā of Avanti as eminent chariot-warriors, proficient in combat and possessed of firm strength and prowess.