Shloka 20
Kuntī–Karṇa Saṃvāda: Lineage Disclosure and Appeal to Fraternal Dharma
आद्ानं मन्त्रसंयुक्त वसन्त्या: पितृवेश्मनि । साहमन्त:पुरे राज्ञ: कुन्तिभोजपुरस्कृता
ādānaṃ mantrasaṃyuktaṃ vasantyāḥ pitṛveśmani | sāham antaḥpure rājñaḥ kuntibhojapuraskṛtā ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ನಾನು ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಂತ್ರಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೆ. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ದುರ್ವಾಸರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದೆ; ಅವರು ವರವನ್ನಿತ್ತರು— ಸಮ್ಯಕ್ ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರದಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ ನಾನು ಯಾವ ದೇವತೆಯನ್ನಾದರೂ ನನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯಬಹುದು. ನನ್ನ ತಂದೆ ಕುಂತಿಭೋಜನು ನನಗೆ ಬಹಳ ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೂ ರಾಜನ ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನ ಹೃದಯ ವ್ಯಥಿತವಾಯಿತು; ಮಂತ್ರಗಳ ಬಲಾಬಲ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಾಕ್ಯದ ಭಯಂಕರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಾನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದೆ— ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ದೊರೆತ ವರವೂ ಪರಿಣಾಮ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ ಆತಂಕದ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary powers gained through tapas, mantra, or boons demand discernment and restraint. The verse highlights ethical responsibility: even a legitimate gift can become dangerous if used without understanding its consequences, and it underscores the feared potency of a brāhmaṇa’s word.
Kuntī recounts that while living in her father’s house she served the sage Durvāsā and received a mantra-boon enabling her to summon any deity. Though honored in Kuntibhoja’s household and living in the royal inner palace, she becomes inwardly uneasy, contemplating the strength and risks of mantra-power and the efficacy of a brāhmaṇa’s speech.