उद्योगपर्व — अध्याय १४० (कृष्णेन कर्णं प्रति पाण्डवबल-वैशिष्ट्यप्रदर्शनम्) / Udyoga Parva, Chapter 140
Krishna’s appraisal of Pandava advantage and war portents
दुर्योधनं यदा हनता भीमसेनो महाबल: । तदा समाप्स्यते यज्ञो धार्तराष्ट्स्य माधव,माधव! जब महाबली भीमसेन दुर्योधनका वध करेंगे, उस समय धूृतराष्ट्रपुत्रका प्रारम्भ किया हुआ यह यज्ञ समाप्त हो जायगा
duryodhanaṃ yadā hatvā bhīmaseno mahābalaḥ | tadā samāpsyate yajño dhārtarāṣṭrasya mādhava mādhava ||
ಓ ಮಾಧವ! ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಭೀಮಸೇನನು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಹನಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಈ ಯಜ್ಞವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗುವುದು.
कर्ण उवाच
The verse frames Duryodhana’s war-driven ambition as a ‘yajña’ that must inevitably end in his destruction, implying that enterprises rooted in adharma carry within them the certainty of collapse and moral reckoning.
Karna addresses Kṛṣṇa as Mādhava and declares that the moment Bhīma kills Duryodhana, Duryodhana’s initiated ‘sacrifice’—a figurative reference to his grand war undertaking—will be completed, foreshadowing Duryodhana’s end.