Shloka 31
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
प्राज्ञस्थ नृपतेराशु वृद्धिर्भवति पुत्रक | अभिवर्तति लक्ष्मीस्तं प्राचीमिव दिवाकर:,वत्स! देवताओंसहित ब्राह्मणोंका पूजन तथा अन्यान्य मांगलिक कार्य सम्पन्न करके प्रत्येक कार्यका आरम्भ करनेवाले बुद्धिमान् राजाकी शीघ्र उन्नति होती है। जैसे सूर्य अवश्य ही पूर्वदिशाका आश्रय ले उसे प्रकाशित करते हैं, उसी प्रकार राजलक्ष्मी पूर्वोक्त राजाको सब ओसरसे प्राप्त होकर उसे यश एवं तेजसे सम्पन्न कर देती है
prājñastha nṛpater āśu vṛddhir bhavati putraka | abhivartati lakṣmīs taṃ prācīm iva divākaraḥ ||
ವತ್ಸ! ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಇತರ ಮಂಗಳಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಪ್ರಾಜ್ಞ ರಾಜನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಅವನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ; ಅವನಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ಸೂರ್ಯನು ತಪ್ಪದೆ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸುವಂತೆ.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
A ruler’s swift prosperity is linked to dharmic conduct: beginning actions with reverence—especially honoring Brahmins and the divine and performing auspicious rites—draws Lakṣmī (royal fortune), bringing fame and radiance.
A son addresses his father (the king) with counsel on statecraft and dharma, using a simile: as the sun naturally rises in the east and illuminates it, so fortune naturally turns toward a king who starts his works with proper worship and auspicious observances.