Shloka 24
Udyoga Parva, Adhyāya 13: Śacī’s Delay, Deva-Counsel, and Indra’s Purification
यदि दत्तं यदि हुतं गुरवस्तोषिता यदि । एकभार्त॑त्वमेवास्तु सत्यं यद्यस्ति वा मयि,तत्पश्चात् वे इस प्रकार बोलीं--“यदि मैंने दान दिया हो, होम किया हो, गुरुजनोंको संतुष्ट रखा हो तथा मुझमें सत्य विद्यमान हो, तो मेरा पातिव्रत्य सुरक्षित रहे
yadi dattaṃ yadi hutaṃ guravas toṣitā yadi | ekabhartṛtvam evāstu satyaṃ yady asti vā mayi ||
ನಹುಷನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಗುರುಜನರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತು ನನ್ನೊಳಗೆ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೆ—ನನ್ನ ಏಕಭರ್ತೃತ್ವ (ಒಬ್ಬನೇ ಪತಿ ಎಂಬ ವ್ರತ) ಅಕ್ಷುಣ್ಣವಾಗಿರಲಿ.”
नहुष उवाच
Educational Q&A
The verse presents a moral self-attestation: ritual merit (charity and sacrifice), reverence to elders/teachers, and truthfulness are invoked as ethical foundations that safeguard one’s vow of exclusive marital fidelity (ekabhartṛtvam).
Nahusha utters a conditional declaration—calling upon the merit of past righteous acts and the presence of truth within himself—as a solemn affirmation that his (or the invoked) marital fidelity should remain protected and unbroken.