Shloka 2
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
वैशम्पायन उवाच एवमुक्त्वा तत: कृष्णम भ्यभाषत कौरव: । स्वर्ग्य लोक्यं च मामात्थ धर्म्य न्याय्यं च केशव,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! नारदजीसे ऐसा कहकर धुृतराष्ट्रने भगवान् श्रीकृष्णससे कहा--'केशव! आपने मुझसे जो बात कही है, वह इहलोक और स्वर्गलोकमें हितकर, धर्मसम्मत और न्यायसंगत है
vaiśampāyana uvāca | evam uktvā tataḥ kṛṣṇam abhyabhāṣata kauravaḥ | svargyaṃ lokyaṃ ca mām āttha dharmyaṃ nyāyyaṃ ca keśava ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಜನಮೇಜಯ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕೌರವ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—‘ಕೇಶವ, ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಇಹಲೋಕಕ್ಕೂ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೂ ಹಿತಕರ; ಅದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವೂ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವೂ ಆಗಿದೆ.’
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dhṛtarāṣṭra acknowledges that sound counsel should be evaluated by two standards: its benefit in this life (lokya) and its merit for the next (svargya), and that true guidance aligns with both dharma (righteous order) and nyāya (justice/reasoned propriety).
After a prior exchange (introduced by “having spoken thus”), Dhṛtarāṣṭra addresses Kṛṣṇa directly, affirming that Kṛṣṇa’s advice is wholesome, righteous, and just—setting a moral frame for the deliberations that precede the Kurukṣetra war.